Akademia Iridology Toolkit

Wprowadzenie & konfiguracja

Czym jest program

Iridology Analysis Toolkit wykonuje zdjęcia obu oczu i mierzy cechy źrenicy i tęczówki: stosunek źrenicy do tęczówki, kształt i położenie źrenicy, położenie kryzy (ANW) oraz lokalne odkształcenia brzegu źrenicy. Nakłada historyczne mapy irydologiczne i tworzy zapisy w formacie PDF, tekst, JSON i Excel.

To narzędzie badawcze i szkoleniowe dla przeszkolonych praktyków. Nie jest wyrobem medycznym i żaden regulator (FDA, CE, TGA ani odpowiednik) nie dopuścił go do diagnostyki. Każda liczba, którą podaje, jest obserwacją do Twojej interpretacji. Decyzje kliniczne należą do Ciebie.

Licencje

W systemie Windows wklej klucz w polu Klucz licencji i kliknij Aktywuj. Aktywacja wymaga jednorazowo połączenia z internetem, aby powiązać klucz z komputerem. Potem aplikacja działa offline.

Przebieg badania

Formularz pacjenta pyta o imię i nazwisko, wiek i płeć. Główne dolegliwości i nazwa gabinetu są opcjonalne. Wiek jest ważniejszy, niż się wydaje: potrzebuje go porównanie źrenic znormalizowane względem wieku. Nazwa gabinetu jest zapamiętywana między sesjami.

Skróty klawiszowe

Ikona ustawień na pasku tytułu jest dostępna na każdym ekranie. Znajdziesz tam przełączniki modułów terapeutycznych, nazwę gabinetu, język (29 języków) i opcje PDF.

Dobre zdjęcia

Niemal każdy wątpliwy wynik ma źródło w zdjęciu. Dwie minuty poświęcone na ujęcie oszczędzą Ci interpretowania pomiaru odblasku, rzęsy albo niewłaściwego okręgu.

Kolejność zdjęć

Program wykonuje najpierw zdjęcie oka prawego (OD), potem lewego (OS), zgodnie z przyjętą notacją kliniczną. Analiza wymaga obu oczu.

Źródła kamery

Bramka jakości

W trybie z bramką jakości każda klatka jest jednocześnie sprawdzana pod kątem pięciu kryteriów. Gdy wszystkie są spełnione, ramka robi się zielona, a zdjęcie wykonuje się automatycznie.

CZERWONY co najmniej jedno kryterium nie jest spełnione, przeczytaj komunikat. BURSZTYNOWY na granicy, zrób drobną korektę. ZIELONY wszystko spełnione, zdjęcie zostaje wykonane.

Praca z iryskopem

• W systemie Windows zainstaluj sterownik DNVideoX, zanim po raz pierwszy podłączysz Dino-Lite.
• Pracuj w odległości około 2–3 cm od oka (Dino-Lite AM4115ZT).
• Używaj wbudowanego pierścienia LED. Dodatkowe lampy dają odblaski na rogówce.
• Ustaw suwak powiększenia tak, by brzeg źrenicy był ostry. Od tego brzegu zależą pomiary odkształceń i P/I.

Zdjęcia telefonem

Trzymaj telefon pionowo (portret) i pozwól, by oko wypełniło kadr. Szeroki poziomy pas zostawia detektorowi tęczówki bardzo mało miejsca na szukanie: w testach pewność wykrycia spadła z około 0,81 w pionie do 0 przy bardzo szerokim kadrze tego samego oka.

Import zdjęć

Import otwiera kadrowanie 4:3. Kadruj ciasno wokół oka, aby tęczówka zajmowała sporą część kadru. Zdjęcia zrobionego telefonem z wyciągniętej ręki, z małą tęczówką pośrodku, nie uratuje powiększenie, bo detektor szuka brzegu tęczówki przy stałym ułamku szerokości kadru. Kadrowanie zmienia ten ułamek. Skalowanie nie. Aplikacja kopiuje importowany plik do własnego folderu, więc oryginał nigdy się nie zmienia.

Odczyt pomiarów

Stosunek P/I (źrenica ÷ tęczówka × 100)

Źrenice z wiekiem się zmniejszają, dlatego wyniki porównuje się też z przedziałem wiekowym (18–39 lat to ok. 4,5–5,5 mm, od 60 lat ok. 3,5–4,5 mm). To porównanie pojawia się tylko wtedy, gdy podano wiek.

Wyniki strefowe: FLAT i PROT

Brzeg źrenicy jest sprawdzany strefa po strefie w poszukiwaniu miejsc, w których odbiega od okręgu. FLAT oznacza, że brzeg jest w tej strefie wciągnięty do środka. PROT oznacza, że uwypukla się na zewnątrz.

Stosunek ANW (kryza)

Różnica między stosunkami ANW obu oczu jest prawidłowa do około 5%. Gdy jedno oko jest spastyczne, a drugie atoniczne, aplikacja oznacza wzorzec Frustracji czynnościowej.

Kształt, położenie i symetria źrenicy

Pewność hybrydowa

Każde oko przechodzi przez dwa niezależne potoki: klasyczną analizę obrazu i model ML. Wskaźnik pewności łączy jakość zdjęcia, to, jak dobrze klasyczny potok znalazł granice, oraz to, na ile oba się zgadzają. Powyżej 80%: potoki są zgodne, a zdjęcie jest dobre. Poniżej 50%: traktuj wynik ostrożnie i w miarę możliwości powtórz zdjęcie.

Kreator ANW według Velchovera

Po analizie, zanim pojawią się wyniki, kreator pokazuje lokalne wzorce kryzy wykryte przez aplikację w każdym sektorze. Samo wykrywanie jest zaszumione: 88,9% automatycznych wykryć geometrycznych okazało się fałszywie dodatnich. Dlatego raport uwzględnia tylko wzorce, które potwierdzisz.

Sześć ekranów

Każdy ekran pokazuje oboje oczu z promienistymi liniami pomocniczymi i neutralnym okręgiem. Dopasowana przez aplikację kryza jest celowo pominięta na tych ekranach, aby nie sugerowała oceny. Etykiety są wstępnie zaznaczone przez detektor; stuknij, aby je zmienić. Reguły nie pozwalają wybrać wzajemnie sprzecznych wzorców.

Kiedy pominąć

Na pierwszym ekranie Pomiń zapisuje pustą listę potwierdzeń, więc do raportu nie trafia żaden wzorzec Velchovera. Pomiń, gdy odblaski lub słaba ostrość uniemożliwiają ocenę kryzy. Jeśli kryza jednego oka w ogóle nie została wykryta, kreator się nie pojawia.

Narzędzia wizualne & nakładki map

Narzędzia obrazu na ekranie wyników

Historyczne nakładki map

Dostępnych jest ośmiu autorów: Velchover, Angerer, Bourdiol, Gunther, Jausas, Roberts, Jensen i Vida-Deck. Nazwy narządów pojawiają się w języku aplikacji. Otwórz mapę pokazuje jedno oko; Mapa obustronna pokazuje oba pod tą samą mapą.

Przy dopasowaniu do oka wewnątrz źrenicy pacjenta nic nie jest rysowane. To celowe: nie ma tam żadnej strefy.

Zapisywanie wyniku w selektorze anomalii

Stuknij strefę → otwórz Dodaj wynik → wybierz typ anomalii i, jeśli istnieje, podtyp → Dodaj do notatek. Wynik trafia do Notatek obserwatora jako [OD] [Strefa] Typ › Podtyp, a stamtąd do raportów PDF i tekstowych.

Raporty, historia & panele terapeutyczne

Historia skanów

Każda analiza jest zapisywana automatycznie po załadowaniu ekranu wyników, więc nie ma przycisku zapisu. Otwórz historię skrótem Ctrl+H lub przyciskiem Historia skanów. Stamtąd możesz ponownie otworzyć zapis, wygenerować jego PDF od nowa, wyeksportować całą historię do Excela albo otworzyć Oś czasu serii, która pokazuje P/I, eliptyczność i pewność OD/OS na przestrzeni wizyt jednego pacjenta.

Eksporty

Ustawienia PDF: dołączaj zdjęcia (domyślnie włączone), baner z nazwą gabinetu, język raportu (zgodny z językiem aplikacji) i automatyczny zapis PDF (domyślnie wyłączony).

Panele terapeutyczne

Moduły ziołowy, żywieniowy (dieta 7 kolorów), chiropraktyczny (segmenty kręgosłupa) i TCM (Pięć Przemian) są domyślnie wyłączone. Włącz je w Ustawieniach. Panel pojawia się tylko wtedy, gdy wynik strefowy o nasileniu łagodnym lub wyższym wskazuje na układ narządów, a najcięższe strefy są wymienione jako pierwsze.

Typ konstytucyjny (opcjonalnie)

Na ekranie Oboje Oczu Uchwycone przewiń do bursztynowego panelu „Typ Konstytucyjny (Opcjonalny)” i wybierz jeden z 34 typów, pogrupowanych jako limfatyczny, hematogenny, mieszany, tkanki łącznej, neurogenny i kardiopatologiczny. W wynikach i w PDF pojawi się wtedy panel konstytucyjny. Konstytucja opisuje skłonność, a nie chorobę, więc wybieraj typ tylko wtedy, gdy masz przeszkolenie z irydologii konstytucyjnej.

Dobre nawyki, porady & rozwiązywanie problemów

Stały schemat każdego skanu

1. Oprócz imienia i nazwiska wpisz wiek. Bez niego tracisz porównanie znormalizowane względem wieku.
2. Przygotuj pomieszczenie: przyciemnij lampy sufitowe i poproś pacjenta, by patrzył na odległy punkt.
3. Wykonaj zdjęcie OD, potem OS, w ten sam sposób: to samo urządzenie, odległość i powiększenie.
4. Najpierw spójrz na wskaźnik pewności. Poniżej 50% powtórz zdjęcie.
5. Przejdź kreator ANW uważnie albo świadomie go pomiń.
6. Dopasuj mapę, dodaj wyniki selektorem anomalii i sprawdź Notatki obserwatora.
7. Wyeksportuj PDF. Zapis w historii już istnieje.

Rozwiązywanie problemów

Porady z praktyki

• Kwestionuj wyniki niezgodne z tym, co widzisz. Jeśli aplikacja zgłasza coś, czego Twoja własna ocena nie potwierdza, obejrzyj zdjęcie i dopasowane pierścienie, zanim uwierzysz którejkolwiek stronie.
• Traktuj oś czasu jak poważne dane. Jest tak wiarygodna, jak Twoja konsekwencja między wizytami, więc dla każdego pacjenta zachowuj to samo urządzenie, odległość i powiększenie.
• Używaj Mirror OD razem z Sync Pan w Porównaniu Wizualnym, by szybko sprawdzić symetrię obu oczu.
• Adnotuj przed eksportem. Zapisany PNG z zakreśloną lakuną wyjaśnia wynik szybciej niż akapit tekstu.
• Najpierw Popraw, potem Mapa Ciepła: CLAHE pokazuje strukturę, a mapa ciepła barwnik na jej tle.

Sprawdzanie i korygowanie brzegów

Dlaczego brzegi są ważne

Każdy pomiar opiera się na trzech brzegach znajdowanych w każdym oku: źrenicy, rąbku (zewnętrznej krawędzi tęczówki) i kryzie (ANW). Stosunek P/I, stosunek ANW, dopasowanie mapy i ustalenia w strefach są mierzone na ich podstawie, więc brzeg na złej krawędzi sprawia, że błędne jest też każde ustalenie na nim zbudowane. Powtórzenie zdjęcia nie pomoże przy oku, które detektor zawsze chybia. Korekta brzegu pomoże.

Automatyczna analiza sprawdza też samą siebie: jeśli mniej niż 75% wyznaczonego konturu źrenicy leży na rzeczywistej krawędzi, oko jest raportowane jako Nie udało się zmierzyć źrenicy zamiast pewnie podanej błędnej liczby. Skoryguj brzegi i przeanalizuj ponownie – zwykle to oko daje się wtedy zmierzyć.

Sprawdzanie brzegów na stronie wykonywania zdjęć

Gdy oba oczy są sfotografowane, sekcja Źrenica, rąbek i kryza (opcjonalnie) pokazuje przycisk Brzegi OD i przycisk Brzegi OS. Wykrywanie działa w tle, a każdy przycisk pokazuje swój wynik. Sprawdzanie jest opcjonalne i nigdy nie blokuje przycisku Analizuj.

Trzy brzegi, trzy różne zasady

Praca w edytorze

• Wybierz brzeg chipami Rąbek, Źrenica i Kryza (na komputerze Tab przełącza między nimi). Odczyt pokazuje stosunek P/I na bieżąco albo % ANW, gdy wybrana jest kryza.
• Okrąg rąbka jest barwiony według krawędzi pod nim: zielony = wyraźna krawędź, bursztynowy = słaba, czerwony = brak krawędzi. Czerwień u góry i u dołu jest normalna tam, gdzie powieki zakrywają tęczówkę. Dopasuj rąbek do bocznych krawędzi i pozwól mu przebiegać pod powiekami.
• Dopasuj przez punkty: dotknij co najmniej 3 punktów rozmieszczonych na widocznej krawędzi, a okrąg zostanie przez nie poprowadzony.
• Źrenica: umieść okrąg na prawdziwej ciemnej krawędzi, a nie wokół odbicia światła. Odbicia na brzegu źrenicy to najczęstszy powód, dla którego konturu nie da się wyznaczyć.
• Kryza: pierścień z 12 punktów, po jednym na każdą godzinę tarczy zegara, zaczyna się na kryzie znalezionej przez aplikację lub, jeśli żadnej nie znaleziono, w 30% drogi od brzegu źrenicy do rąbka. Przeciągaj punkty na krawędź i dodawaj je tam, gdzie potrzebujesz szczegółów. Musi zostać co najmniej 6.
• Jeśli wynik wygląda nieprawdopodobnie (źrenica poza rąbkiem, stosunek P/I poza zakresem 10–80% albo kryza poza tęczówką), zostaniesz poproszony o wybór: Akceptuj mimo to lub Edytuj dalej.

Obrysowywanie kształtów kryzy

Pociągnięcie jednego punktu do środka tworzy łagodne wgłębienie szerokie na około 60°, które analiza odczytuje jako zwężenie tej strefy. Wcięcie wymaga ostrej doliny: obrysuj każde nacięcie punktami położonymi blisko po obu stronach jego najgłębszego miejsca. Prowadź obrys po rzeczywistej krawędzi dookoła, bo ustalenia dotyczące kształtu wynikają z kształtu kryzy, a nie tylko z jej średniego rozmiaru.

Ciemnobrązowe oczy

W ciemnobrązowych tęczówkach aplikacja szuka źrenicy w czerwonym kanale barwnym, w którym brązowy pigment jest najjaśniejszy, a szukanie kryzy jest powtarzane w czerwieni, gdy krawędź jest zbyt słaba. Jeśli kryza nadal jest zbyt słaba, przycisk pokazuje Nie znaleziono kryzy. Właśnie dla takiego przypadku powstało ręczne obrysowywanie.

Korekty są zawsze raportowane

Gdy brzeg skorygowano ręcznie, na karcie wyników, w PDF i w eksporcie tekstowym pojawia się adnotacja Brzegi skorygowane ręcznie, podająca, które brzegi umieszczono i czy kształt źrenicy został zmierzony. Eksport do Excela z historii skanów ma kolumny Brzegi OD i Brzegi OS, a okręgi i obrys są zapisywane razem ze skanem.